|
Euphrynichus bacillifer
Informacje ogólne
Zaliczane do Amblypygi - tępoodwłokowce. Znanych jest około 70 gatunków. Jest to zwierzę nocne. Rozwój młodych trwa około 2 lat. Dymorfizm płciowy jest słabo zaznaczony. Samce dorastają do 25mm ciała, samice do 30mm. Rozpiętość pedipalp wynosi do 50mm. Zyje około 5-7 lat. W przeciwieństwie do skorpionów linieje przez całe życie i podobnie jak u ptaszników odbywa się ono najpierw z częstotliwością raz na kilka miesięcy a u dorosłego osobnika raz w roku.
Terrarium:
E. bacillifer jest pajęczakiem, którego można trzymać w większych grupach. Trzeba jednak pamiętać, że dorosłe samce będą ze sobą walczyć o terrytorium. Osobniki L1 – L3 spokojnie można trzymać grupowo pod warunkiem zapewnienia odpowiedniej ilości pokarmu. Dla dorosłej pary wystarczy terrarium wertykalne: 30 cm wysokości, 20 cm głębokości i 20 cm szerokości, a dla większej liczby odpowiednio większe. Pamiętać trzeba jednak, że zwierzęta te rzadko chodzą po ziemi, więc trzeba im zapewnić jak najwięcej powierzchni pionowych - takich jak płaty kory, pniaki dębowe. Na podłoże stosujemy mieszaninę włókna kokosowego lub torfu z piaskiem. Dodatkowe oświetlenie jest zbędne. Temperatura w granicach 22-30°C w dzień i 20-25°C w nocy. Wilgotność na poziomie 65-75%, ale trzymając młode osobniki należy ją nieco zwiększyć. Dorosłe osobniki są dość odporne na spadek wilgotności i brak wody, miseczka w terrarium jest zbędna, wystarczy raz na parę dni spryskać je letnią wodą.
Pokarm:
Młode osobniki karmimy muszkami owocówkami i małymi karaczanami. Większe chętnie jedzą karaczany. Nie gardzą też „padliną” i można im do czasu do czasu podać rozgniecionego świerszcza czy mącznika. Nie należy jednak przesadzać z ilością karmówki wpuszczanej jednocześnie do terrarium - owady zostaną zabite, a nie zjedzone, ponieważ stresują ambyplygi.
Rozmnażanie i rozwój:
Samce są mniejsze i smuklejsze od samic. Różnią się również kształtem płytki płciowej znajdującej się na odwłoku tuż za zwężeniem łączącym głowotułów z odwłokiem. Taniec godowy jest podobny, jak u skorpionów. Samiec energicznie rusza szczękoczułkami, a jego odnóża dotykowe drżą i szybko dotykają samicę. Gdy samica jest gotowa, odpowiada samcowi podobnymi ruchami. Samiec odwraca się i składa spermatofor na podłożu (biały wielkości około 2 mm) następnie obraca się ponownie ku samicy i znów następuje faza szybkiego dotykania odnóżami czuciowymi, z jednoczesnym cofaniem się samca. Samica podąża za nim nachodząc na spermatofor. Po paru dniach od zapłodnienia można u samicy zauważyć na spodniej stronie odwłoka białe plamki, są to zalążki jaj. Po dwóch tygodniach do miesiąca samica składa jajka na spodniej stronie odwłoka, przymocowując je do ciała lepką mazistą substancją. Masa ta po paru dniach zastyga i chroni jaj przed urazami mechanicznymi. W jednym pakiecie może być od 5 do ponad 30 jaj, przy czym trzeba zaznaczyć, że nie zawsze wszystkie jaja są zapłodnione. Ważne jest zachowanie odpowiednich warunków w tym okresie - zbyt wysoka temperatura i niska wilgotność spowoduje przyschnięcie jajek, natomiast zbyt duża wilgotność może być powodem pleśni. Po około 3 miesiącach z jaj wykłuwają się młode. Do dwóch tygodni przebywają z samicą uczepione jej ciała. W tym okresie są ubarwione bardzo jasno (niemal na biało). Po przejściu pierwszej wylinki młode usamodzielniają się.
Obrona:
Pajęczaki te nie są ani agresywne, ani jadowite.
|
|

 



|
|