Damon variegatus

Inne nazwy to: ang. Tanzanian Giant Whipscorpion, niem. Geisselspinne, cz. Bičovec pestrý 

Informacje ogólne

Zaliczane do Amblypygi - tępoodwłokowce. Znanych jest około 70 gatunków. Jest to zwierzę nocne. Zyje około 5-7 lat. W przeciwieństwie do skorpionów linieje przez całe życie i podobnie jak u ptaszników odbywa się ono najpierw z częstotliwością raz na kilka miesięcy a u dorosłego osobnika raz w roku.

Terrarium:

D. variegatus jest pajęczakiem, którego można trzymać w większych grupach. Trzeba jednak pamiętać, że dorosłe samce będą ze sobą walczyć. Osobniki L1 – L3 spokojnie można trzymać grupowo pod warunkiem zapewnienia odpowiedniej ilości pokarmu. Dla dorosłej pary wystarczy terrarium wertykalne: 30 cm wysokości, 20 cm głębokości i 20 cm szerokości, a dla większej liczby odpowiednio większe. Pamiętać trzeba jednak, że zwierzęta te nie chodzą po ziemi, więc trzeba im zapewnić jak najwięcej powierzchni pionowych - takich jak płaty kory, pniaki dębowe. Na podłoże stosujemy mieszaninę włókna kokosowego lub torfu z piaskiem. Dodatkowe oświetlenie jest zbędne. Temperatura w granicach 23-27°C w dzień i 20-19°C w nocy. Wilgotność na poziomie 65-75%, ale trzymając młode osobniki należy ją nieco zwiększyć, a temperatura nie powinna wówczas wzrastać ponad 30°C. Dorosłe osobniki są dość odporne na spadek wilgotności i brak wody, miseczka w terrarium jest zbędna, wystarczy raz na parę dni spryskać je letnią wodą.

Pokarm:

Młode osobniki karmimy muszkami owocówkami i młodymi karaczanami. Większe chętnie jedzą karaczany. Nie gardzą też „padliną” i można im do czasu do czasu podać rozgniecionego świerszcza czy mącznika. Nie należy jednak przesadzać z ilością karmówki wpuszczanej jednocześnie do terrarium gdyż owady zostaną zabite, a nie zjedzone.

Rozmnażanie i rozwój:

Rozpoznanie płci u dorosłych nie jest zbyt trudne. Samiec posiada pierwszy człon szczękoczułek znacznie dłuższy niż udo drugiej pary odnóży krocznych (pamiętajmy, że pierwsza para jest przekształcona). Jeśli natomiast mamy do czynienia z osobnikami młodszymi płeć można rozpoznać po płytce płciowej znajdującej się na odwłoku tuż za zwężeniem łączącym głowotułów z odwłokiem. U samców płytka ta posiada wzór w kształcie serca, a u samicy w kształcie litery omega. Samica gotowa jest do godów około miesiąca po ostatnim linieniu, a pomiędzy linieniami może wydać na świat dwa pokolenia młodych amblypyg. Taniec godowy jest dość podobny do tańca innych pajęczaków takich jak skorpiony czy uropygi. Samiec energicznie rusza szczękoczułkami, a jego odnóża dotykowe drżą i szybko dotykają samicę. Gdy samica jest gotowa, odpowiada samcowi podobnymi ruchami. Samiec odwraca się i składa spermatofor na podłożu (biały wielkości około 4 mm) następnie obraca się ponownie ku samicy i znów następuje faza szybkiego dotykania odnóżami czuciowymi, z jednoczesnym cofaniem się samca. Samica podąża za nim nachodząc na spermatofor. Już po paru dniach od zapłodnienia można u samicy zauważyć na spodniej stronie odwłoka białe plamki, są to zalążki jaj. Po dwóch tygodniach do miesiąca samica składa jajka na spodniej stronie odwłoka, przymocowując je do ciała lepką mazistą substancją. Masa ta po paru dniach zastyga i chroni jaj przed urazami mechanicznymi i pleśnią, więc z pozoru zapleśniałych jaj mogą wykluć się młode (u mnie taka sytuacja zdarzyła się 2 razy). Niestety może się też zdarzyć, że samica odrzuci pakiet jaj. W jednym pakiecie może być od 10 do ponad 40 jaj, przy czym trzeba zaznaczyć, że nie zawsze wszystkie jaja są zapłodnione. Po około 3 miesiącach (100 dni a nawet 120) z jaj wykłuwają się młode. Do dwóch tygodni przebywają z samicą uczepione jej ciała. W tym okresie są ubarwione bardzo jasno (niemal na biało). Nie zawsze upadek małego z samicy oznacza dla niego śmierć, zdarza się nie rzadko, że matka odszukuje takie młode i pomaga mu wrócić na swoje ciało. Gdy młode są gotowe na opuszczenie samicy, przechodzą pierwszą wylinkę i od tej pory są już samodzielne.

Obrona:

Pajęczaki te nie są ani agresywne, ani jadowite. W zagrożeniu uciekają, wyjątkowo szczypią, czasami udają, że są martwe.